In RÜDSICHTSLOS katapulteert Ruud zijn elastische lijf weer over het podium om met ongekende snelheid en energie zijn absurde gedachten de zaal in te schieten. Het publiek krijgt wederom de kwetsbare, integere kant van Ruud te zien. Een rustige, overdenkende jongen die niet alleen zorgt voor een rake levensles, maar die op momenten ook subtiel je hand vastpakt en je meeneemt in zijn wereld van waanzin.
Zijn vorige show riep het publiek op om lief te hebben wie zichzelf niet kan liefhebben. In RÜDSICHTSLOS stelt Ruud een nieuwe vraag: Hoeveel houden we eigenlijk van onszelf? En wat gebeurt er als we dat meer durven te doen?
Ook voegt Ruud nog een extra laag toe. Waar hij voorheen vooral naar binnen keek, richt hij nu zijn scherpe blik op de wereld om hem heen. Een geëngageerde stem die we nog niet van hem kenden, maar die ons des te harder raakt.
