Na jaren te hebben getobd met angst en depressie is Van Kooten eruit: veel dingen lagen aan haar, maar sommige dingen lagen aan de ander. Haar eigen oorzaken heeft ze nu allemaal wel zo’n beetje erkend, laten behandelen, doorgewerkt en verwerkt in therapie en het theater. Dus wat overblijft is: De Ander. Want De Ander; de Buitenwereld, die mag ook wel eens naar zichzelf gaan kijken. Van Kooten begint daar vast mee. Met haar gebruikelijke zelfspot en flink wat zwarte humor. Aan haar zal het niet liggen.
